مولوی در کلام جاودانه اش ما را همواره مفرح و دلشاد داشته است. عصاره کلام او این است که شیرین ترین راه زندگی در جستجوی امور پایدار بودن است. و نا آرامی ناشی از آن از هر آرامشی سرآمد تر خواهد بود.

او در بیتی به ما گفته است که:

                           جان گرگان و سگان از هم جداست       متحد جانها پاکان خداست

ما در مملکت خود به خوبی می بینیم که این سخن جواب نمی دهد، همه گرگان و سگان به هم زندگی می کنند و در پلیدی چنان اشتراک می ورزند که باور ناکردنی است

کسی که دنبال کثافت کاری نباشد راهی به حریم این جامعه نمی تواند باز کند

در فضای کنونی جان گرگان و سگان با هم از چنان وحدتی برخوردار است که باور نشدنی  هر چه تفرقه بوده گویا نصیب موؤمنان شده است تا دبوان و ددان.

بدون ددیت نمی توان در این ملک بود و بدون همیت نمی توان برخواست و بدون تعصب نمی توان ایمان آورد